Symeon - człowiek oczekiwania
Symeon pojawia się w Ewangelii Łukasza tylko raz - przy Ofiarowaniu Jezusa w świątyni (Łk 2,22-35). Jest opisany jako człowiek "sprawiedliwy i pobożny", któremu Duch Święty objawił, że "nie ujrzy śmierci, zanim nie zobaczy Mesjasza Pańskiego." Symeon reprezentuje pobożny Izrael oczekujący Bożego zbawienia przez wieki - i teraz, trzymając Dziecię Jezus w ramionach, doznaje wypełnienia obietnicy.
Nunc Dimittis - "Teraz pozwól odejść" - to pieśń kogoś, kto może umrzeć w pokoju, bo zobaczył to, na co czekał całe życie. Symeon pragnął jednego: zobaczyć Zbawiciela. I zobaczył - i teraz wolny jest.
Teologia Nunc Dimittis
Pieśń Symeona jest skondensowaną teologią zbawienia. "Zbawienie" (gr. to soterion) - nie "moje zbawienie," ale zbawienie powszechne, "wobec wszystkich narodów." Mesjasz nie przyszedł tylko dla Izraela - jest "światłem na oświecenie pogan" i "chwałą ludu Izraela." Ta powszechność zbawienia jest sercem Ewangelii Łukasza.
Motyw "światłości" łączy Nunc Dimittis z prologiem Jana ("światłość w ciemności świeci") i zapowiada Święto Ofiarowania (2 lutego, Matki Bożej Gromnicznej) - dzień, gdy poświęcane są świece jako symbol Chrystusa-Światłości.
Nunc Dimittis w Komplecie
Kościół odmawia Nunc Dimittis każdego wieczoru w Komplecie - ostatniej godzinie Liturgii Godzin przed nocnym odpoczynkiem. Modlitwa ta jest symbolicznym oddaniem dnia i życia w ręce Boga - "pozwól odejść słudze w pokoju" - zanim zaśniemy (mały obraz śmierci) i zanim kiedyś naprawdę umrzemy.
Gromniczna - liturgia Nunc Dimittis
2 lutego - Święto Ofiarowania Pańskiego (Matki Bożej Gromnicznej) jest liturgicznym rozwinięciem sceny z Nunc Dimittis. Poświęcenie świec (gromnic) wyraża Chrystusa jako Światłość. Procesja ze świecami, śpiew "Lumen ad revelationem gentium" (Światło na oświecenie pogan - ze słów Symeona) - to kulminacja 40-dniowego okresu Bożego Narodzenia i przejście ku Wielkiemu Postowi.