Muzyka w historii liturgii
Muzyka liturgiczna ma korzenie sięgające Świątyni Jerozolimskiej i psalmodii synagogalnej. Pierwsi chrześcijanie śpiewali hymny (Ef 5,19; Kol 3,16). Chorał gregoriański - jednogłosowy śpiew liturgiczny Kościoła łacińskiego - rozwinął się w VI-IX wieku i jest do dziś "własnym śpiewem liturgii rzymskiej" (Sacrosanctum Concilium 116).
W średniowieczu rozkwitła polifonia kościelna - od Palestriny przez Lassusa po Bacha i Haydna. Tradycja muzyki sakralnej jest jedną z największych skarbnic kultury europejskiej.
Sobór o muzyce liturgicznej
Konstytucja "Sacrosanctum Concilium" (1963) poświęciła rozdział VI muzyce sakralnej. Zasady: śpiew jest "konieczną lub integralną częścią liturgii", a nie jej ozdobą. Aktywne uczestnictwo wiernych obejmuje uczestnictwo w śpiewie. Chorał gregoriański zachowuje "pierwsze miejsce", ale dopuszcza się inne formy muzyczne zgodne z duchem liturgii.
Po Soborze rozwinęła się pieśniowość religijna w językach narodowych - polska muzyka religijna od Bogurodzicy przez kolędy po współczesne hymny i pieśni formacyjne jest niezmiernie bogata.
Rola scholi i chóru
Schola (od gr. "szkoła") to mały zespół wokalny prowadzący śpiew liturgiczny. W Polsce schola parafialna to zazwyczaj 5-15 osób - dzieci, młodzieży lub dorosłych - które śpiewają podczas Mszy i innych nabożeństw. Chór parafialny to większy, bardziej rozwinięty zespół.
- Prowadzenie psalmu responsoryjnego
- Śpiew Alleluja przed Ewangelią
- Hymny i aklamacje liturgiczne
- Pieśni na wejście, ofiarowanie i komunię
Jak dołączyć do scholi
Większość parafii poszukuje chętnych do scholi lub chóru. Nie wymagane jest żadne formalne wykształcenie muzyczne - ważna jest dobra wola i podstawowy słuch. Próby odbywają się zazwyczaj raz w tygodniu. To forma zaangażowania parafialnego łącząca służbę liturgiczną z rozwojem muzycznym i duchowym.