Historia służby ministranckie
Służba przy ołtarzu ma korzenie sięgające najwcześniejszych wieków chrześcijaństwa. W starożytnym Kościele "akolici" (z gr. akolouthos - "towarzysz, naśladowca") towarzyszyli kapłanowi i diakonowi przy celebracji Eucharystii. W średniowieczu wykształciły się "stopnie niższe" - funkcje liturgiczne na drodze do kapłaństwa.
Po reformie liturgicznej Soboru Watykańskiego II (1972) Paweł VI zreorganizował posługi liturgiczne. Akolit i lektor stały się stałymi posługami (dla świeckich mężczyzn), natomiast "ministranci" to funkcja liturgiczna dostępna dla chłopców i dziewcząt (w zależności od decyzji biskupa diecezjalnego).
Powołanie ministranta
Jan Paweł II mówił do ministrantów: "Służba przy ołtarzu jest szkołą świętości." Ministrant nie jest tylko "pomocnikiem" technicznym - jest uczestnikiem liturgii w sposób szczególny. Trzymając świece stoi przy Chrystusie, nosząc kadzielnicę uczestniczy w kulcie, odpowiadając na modlitwy księdza jest głosem ludu Bożego.
Służba ministrancka uczy: dyscypliny i odpowiedzialności, szacunku do sacrum, modlitwy i skupienia, pracy zespołowej, punktualności i wierności zobowiązaniom. To szkoła charakteru równie ważna jak szkoła wiary.
Ministranci w Polsce
W Polsce służba ministrancka jest bardzo popularna - ok. 200 000 ministrantów i scholistów posługuje w parafiach. Krajowe Duszpasterstwo Służby Liturgicznej koordynuje formację i organizuje spotkania - rekolekcje, olimpiady liturgiczne, zloty diecezjalne.
- Ministrant - asystuje przy ołtarzu
- Lektor - czyta Słowo Boże w liturgii
- Akolita - przygotowuje naczynia liturgiczne, podaje komunie
- Ceremonjarz - koordynuje przebieg liturgii
Ministranci i powołania kapłańskie
Statystyki wskazują, że znaczna część polskich kapłanów i osób konsekrowanych wywodziła się ze środowisk ministranckich. Bliski kontakt z liturgią, z kapłanem i ze wspólnotą Kościoła od młodego wieku otwiera serce na pytanie o powołanie. Dobra ministrancka wspólnota jest "inkubatorem powołań" - nie przez manipulację, ale przez piękno liturgii i autentyczne życie wiary.