Psalm 91 - struktura i treść
Psalm 91 (20 wierszy) jest jednym z najdłuższych i najbardziej rozbudowanych psalmów ufności. Zbudowany jest z kilku warstw: opis Bożej ochrony (w. 1-13), obietnica Boża (w. 14-16). Szczególne jest użycie trzeciej, drugiej i pierwszej osoby - różne głosy (narrator, Bóg) tworzą dramatyczny dialog o ochronie i zaufaniu.
Autorstwo i datacja jest niepewna - tradycja przypisuje go Mojżeszowi (hebrajski nagłówek) lub Dawidowi. Niektórzy wiążą go z Salomonem. Data kompozycji jest przedmiotem debaty.
Kuszenie na pustyni - cytat z Psalmu 91
Psalm 91 pojawia się w fascynujący sposób w opisie kuszenia Jezusa (Mt 4,6): szatan cytuje wiersze 11-12 ("Aniołom swoim rozkaże o Tobie, abyś nie uraził swej nogi o kamień"), zachęcając Jezusa do rzucenia się ze świątyni jako "dowodu" Bożej ochrony. Jezus odpiera pokusę: "Nie będziesz wystawiał na próbę Pana, Boga twojego."
Scena pokazuje, że nawet teksty biblijne mogą być użyte do manipulacji. Ochrona Boża nie jest magią - jest owocem zaufania i posłuszeństwa, nie czymś, czego możemy wymagać lub testować.
Znana polska parafraza
Polska parafraza Psalmu 91 - "Kto się w opiekę odda Panu" - jest jedną z najpiękniejszych pieśni religijnych. Tekst przypisywany Janowi Kochanowskiemu (lub jego adaptacji) łączy biblijną treść z klasyczną polszczyzną renesansową. Ta pieśń śpiewana jest w polskich kościołach od stuleci i jest jedną z najczęściej wykonywanych pieśni religijnych.
Modlitwa w trudnych czasach
Psalm 91 jest szczególnie odmawiany w czasach zagrożenia - choroby, niebezpieczeństwa, lęku. Obietnice Bożej ochrony nie są magiczną gwarancją braku cierpień, lecz wyznaniem wiary: Bóg jest ze mną, Bóg mnie prowadzi, nawet przez "ciemną dolinę." To Psalmowe "ufam Tobie" jest fundamentem modlitwy chrześcijańskiej w każdej ciemności.