Kinga - księżniczka węgierska w Polsce
Kunigunda (Kinga) urodziła się w 1224 roku w Esztergomie (Węgry) jako córka króla Beli IV. W 1239 roku poślubiła Bolesława Wstydliwego, księcia krakowskiego. Para zawarła za obopólną zgodą ślub czystości i prowadziła życie jak brat i siostra - wzór małżeństwa duchowego w epoce, gdy było to wyznacznikiem wyjątkowej świętości.
Kinga znana jest z legendy o solnych kopalniach. Gdy opuszczała Węgry, wrzuciła swój pierścień zaręczynowy do kopalni soli w Marmoroszu. Przybywszy do Wieliczki (kopalnia koło Krakowa), rzuciła pracownicy kopać i znaleziono sól - a w pierwszej bryle soli był jej pierścień. Kinga podarowała Polsce skarb solny.
Działalność charytatywna
Kinga poświęciła całe swoje bogactwa na pomoc ubogim, budowę kościołów i szpitali. Po najeździe tatarskim (1241) osobiście angażowała się w odbudowę. Kiedy mąż Bolesław Wstydliwy zmarł (1279), Kinga złożyła śluby zakonne i wstąpiła do klasztoru klarysek w Starym Sączu - który sama ufundowała.
W klasztorze prowadziła życie klarystki - w ubóstwie i modlitwie, niestroniąc jednak od pracy fizycznej i troski o siostry. Zasłynęła z łagodności, pokory i głębokiej modlitwy.
Kanonizacja i kult
Kinga beatyfikowana była przez Aleksandra VIII w 1690 roku. Pełna kanonizacja nastąpiła 16 czerwca 1999 roku podczas pielgrzymki Jana Pawła II do Polski - w Starym Sączu, przy klasztorze klarysek, które Kinga założyła. Jan Paweł II przytoczył legendę o pierścieniu i soli: "Kinga dała Polsce sól - symbol życia i gościnności."
Wieliczka - sanktuarium górnicze
Kopalnia Soli w Wieliczce (wpisana na listę UNESCO) jest niezwykłym miejscem kultu Kingi. Górnicy przez wieki wyryli w solnych korytarzach kaplice - największa z nich, Kaplica Świętej Kingi, jest wyrzeźbiona w soli przez całe pokolenia górników. Rzeźby, ołtarze, żyrandole - wszystko z soli. To niezwykły pomnik pobożności ludowej.