Życie i nawrócenie
Jadwiga urodziła się ok. 1174 roku w Andechs w Bawarii, jako córka hrabiego Bertholda IV. W 1186 roku poślubiła Henryka I Brodatego, księcia śląskiego. Małżeństwo było szczęśliwe - wychowali siedmioro dzieci. Po urodzeniu ostatniego dziecka, ok. 1209 roku, za obopólną zgodą oboje złożyli ślub czystości. Jadwiga mogła odtąd poświęcić się całkowicie dziełom miłosierdzia.
Jadwiga założyła klasztor cysterek w Trzebnicy (1202) - pierwszy żeński klasztor cystersek na ziemiach polskich. Sama prowadziła życie niemal monastyczne w otoczeniu dworu - poszcząc, modląc się, myją nogi ubogim, opatrując rany chorych. Chodziła boso nawet zimą.
Dzieła miłosierdzia
Jadwiga oddała swój majątek na budowę szpitali, leprozoriów (przytułków dla trędowatych) i klasztorów. W Środzie Śląskiej założyła szpital i dom dla dziewcząt. Wykupywała jeńców, wspierała wdowy i sieroty. Jej miłosierdzie nie znało granic stanowych - służyła zarówno najuboższym chłopom, jak i zubożałym szlachciankom.
Kiedy mąż Jadwigi, Henryk I Brodaty, dostał się do niewoli Konrada Mazowieckiego, Jadwiga osobiście wyruszyła mediować. Jej spokój i modlitwa wzruszała więcej niż armie. Henryk I Brodaty z domu Piastów Śląskich był dobrym władcą m.in. dlatego, że obok niego stała taka żona.
Śmierć i kanonizacja
Po śmierci męża (1238) i tragicznej śmierci syna Henryka II Pobożnego pod Legnicą (1241 - bitwa z Mongołami), Jadwiga przeżyła jeszcze dwa lata. Zmarła 15 października 1243 roku w Trzebnicy. Kanonizował ją papież Klemens IV w 1267 roku - zaledwie 24 lata po śmierci.
Jej relikwie spoczywają w Trzebnicy, które stało się ważnym centrum pielgrzymkowym. 16 października - dzień jej wspomnienia - obchodzony jest uroczyście na Śląsku. Jadwiga jest patronką Śląska, Polski, Europy i rodzin chrześcijańskich.
Znaczenie dla kultury śląskiej
Święta Jadwiga Śląska jest symbolem miłosierdzia, jedności i pokoju. W kontekście skomplikowanej historii Śląska - ziemi wielokrotnie przesuwanej między Polską, Czechami i Niemcami - Jadwiga jest postacią ponad podziałami. Jej kult łączy polskich i niemieckich Ślązaków, a w obliczu współczesnej Europy staje się patronką integracji.