Military Orders of St. Hubert

**Artykuł: "Encyklopedia Katolicka (1913)/Zakon Rycerski św. Huberta"** I. Najwyższe odznaczenie Bawarii, ustanowione w 1444 lub 1445 roku przez Gerarda V, księcia Jülich, dla upamiętnienia zwycięstwa odniesionego w dzień św. Huberta (3 listopada); niektórzy jednak datują jego ustanowienie na lata 1473 i 1475. Po przejściu w posiadanie bocznych linii rodu i licznych zmianach politycznych, księstwo Jülich na początku XVIII wieku znajdowało się pod jurysdykcją elektora księcia Jana Wilhelma, księcia Neuburg. W 1708 roku przywrócił on popadły w zapomnienie Zakon św. Huberta, ustanawiając się jego wielkim mistrzem, i nadał krzyż zakonny wielu swoim dworzanom wraz z hojnymi pensjami, pod warunkiem, że dziesiąta część tych pieniędzy zostanie przeznaczona dla ubogich, a znaczna suma zostanie rozdana w dniu ich przyjęcia do zakonu. Zakon został zatwierdzony (30 marca 1800) przez Maksymiliana, króla Bawarii, który zastrzegł, że każdy kapitułarz powinien przez co najmniej sześć lat pełnić funkcję komandora w ustanowionym przez niego Orderze Korony Bawarskiej. Kapitulę wyznaczono na 12 października, a liczbę kapitułarzy ustalono na dwunastu. Według Schoonebecka pierwotny łańcuch zakonny składał się z małych rogów zdobytych podczas polowania; później był ze złota, a czterdzieści dwa ogniwa przedstawiały na przemian nawrócenie św. Huberta oraz I. T. V., inicjały dewizy zakonu. Krzyż jest złoty, emaliowany na biało i zwieńczony koroną; z jednej strony przedstawione jest nawrócenie św. Huberta z gotyckim napisem *In traw vast* (wierny w wierności); z drugiej strony cesarskie jabłko i inskrypcja *In memoriam recuperatæ dignitatis avitæ 1708*. II. Zakon ustanowiony w 1416 roku pod nazwą Zakonu Wierności przez głównych panów księstwa Bar, w celu położenia kresu nieustannym konfliktom między księstwami Bar i Lotaryngii oraz zjednoczenia ich pod rządami René Andegaweńskiego. Zakon, który miał trwać pięć lat, został w 1422 roku przekształcony w wieczysty i oddany pod patronat św. Huberta. Po cesji księstw Bar i Lotaryngii na rzecz Francji, Ludwik XV potwierdził przywileje rycerzy. Podczas rewolucji zakon utrzymywał się we Frankfurcie, ale został zreorganizowany we Francji w 1815 roku i formalnie uznany przez Ludwika XVIII w następnym roku. Nie przetrwał rewolucji 1830 roku. Krzyż zakonny nosił z jednej strony wizerunek św. Huberta klęczącego przed krzyżem widocznym między rogami jelenia; z drugiej strony insygnia księstwa Bar z napisem: *Ordo nobilis s. Huberti Barensis, institutus anno 1416*. *Almanach de Gotha* (-1837); HÉLYOT, *Dict. des ordres relig.* F.M. RUDGE