Jean Desmarets de Saint-Sorlin

**Katolicka Encyklopedia (1913)/Jean Desmarets de Saint-Sorlin** Francuski dramatopisarz i powieściopisarz, urodzony w Paryżu w 1595 roku, zmarł tamże w 1676. We wczesnym okresie życia piastował różne urzędy na dworze, był radcą królewskim i sekretarzem marynarki w Lewancie. Został członkiem salonu Hôtel Rambouillet i wniósł wkład w postaci znanych wersetów o fiołku do "Guirlande de Julie". Później został członkiem Akademii Francuskiej i jej pierwszym kanclerzem. Kardynał Richelieu, jego protektor, nakłonił go do pisania dla teatru. Jego pierwsza tragedia "Aspazja", choć była dziełem bez wielkich zalet, odniosła w 1636 roku błyskotliwy sukces dzięki protekcji kardynała. Wśród następujących po niej sztuk możemy wymienić: "Les Visionnaires", "Scypion", "Roksana", "Mirame" i "Europa". Fabuły dwóch ostatnich były najwyraźniej inspirowane przez kardynała; "Europa" daje obraz koncepcji sytuacji politycznej w Europie według Richelieu. O jego powieści "Ariana" La Fontaine oświadcza, że jej fabuła jest bardzo dobra; inna powieść, "Roksana", pozostała niedokończona. W 1645 roku stał się pobożnym chrześcijaninem i odtąd poświęcił swoje zdolności literackie głównie dziełom pobożnym. Napisał metryczną wersję Oficjum o Najświętszej Maryi Pannie oraz "O naśladowaniu Chrystusa", a także inne poematy religijne, np. "Maria Magdalena" lub "Łaska Triumfująca". W swoim "Clovis ou la France chrétienne", poemacie epickim w dwudziestu sześciu pieśniach, próbuje opisać boskie pochodzenie monarchii francuskiej. W tym swoim największym dziele, pomimo wielu jego wad, patriotyzm i umiłowanie starych legend, które przenikają poemat, często nadają mu szczególny urok. Z powodu krytyki Boileau, który sprzeciwiał się wprowadzaniu cudowności do literatury, poemat okazał się porażką. W jego obronie Desmarets napisał esej porównujący prozę i poezję francuską z grecką i łacińską, otwierając tym samym słynny spór między starożytnymi a nowożytnymi, który trwał przez wiele lat. W dziele tym utrzymywał, że język francuski przewyższa wszystkie inne, że nowożytna literatura może przewyższyć starożytną, i że cudowna interwencja Opatrzności jest lepsza od machinarium poetów pogańskich. Desmarets był konsekwentnym przeciwnikiem jansenistów z Port-Royal. PELLISSON, Histoire de l'Académie française; BAILLET, Jugements des savants (Haga, 1690); BEAUCHAMPS. Recherches sur le théâtre français; PETIT DE JULLEVILLE, La Littérature française (Paryż, 1900); KERVILLER, J. Desmaretz (Paryż, 1879). FRANCIS L. ROUGIER.