Congregation of the Servants of the Most Blessed Sacrament

**Kongregacja Służebnic Najświętszego Sakramentu** Zakon sióstr, założony przez czcigodnego Piotra-Juliana Eymarda (zob.) w 1858 r., przy pomocy Matki Małgorzaty od Najświętszego Sakramentu, za zezwoleniem ks. Morlota, arcybiskupa Paryża. Dekret Piusa IX (21 lipca 1871 r.) kanonicznie ustanowił go zgromadzeniem zakonnym, a 8 maja 1885 r. Leon XIII zatwierdził konstytucje. Celem zgromadzenia jest oddawanie "przede wszystkim uroczystej i wieczystej adoracji Panu naszemu Jezusowi Chrystusowi, trwającemu nieustannie w Najświętszym Sakramencie Ołtarza z miłości do ludzi". "Służebnice Najświętszego Sakramentu poświęcają się całą duszą i wszystkimi siłami szerzeniu tego samego kultu adoracji i miłości w świecie, zwłaszcza za pośrednictwem 'Ludowej Ligi Eucharystycznej' w sposób ustanowiony Reskryptem z 2 sierpnia 1872 r. (Biskupi i Zakonnicy), poprzez Rekolekcje Adoracyjne oraz dzieło kultu Jezusa Chrystusa"; to znaczy przez pracę na rzecz ubogich kościołów, a także przez katechetyczne nauczanie dzieci oraz dorosłych ubogich lub nieświadomych. Każda siostra zobowiązana jest do trzech adoracji w ciągu doby, z czego dwie przypadają w dzień, a jedna w nocy. Brewiarz odmawiany jest w chórze. Wspólnota jest kontemplacyjna i klauzurowa. Dom macierzysty znajduje się w Angers we Francji. Zgromadzenie posiada domy w Lyonie (Francja), założony 29 czerwca 1874 r.; w Paryżu, założony 1 maja 1876 r.; w Binche (Belgia), założony 17 listopada 1894 r. W październiku 1903 r., na prośbę ks. Labrecque'a, biskupa Chicoutimi, założono dom w Chicoutimi nad brzegiem rzeki Saguenay. Pierwsza wystawienie miało miejsce 22 października 1903 r. w kaplicy Sióstr Dobrej Rady, które przez kilka miesięcy gościły nowo przybyłą wspólnotę. 25 marca 1906 r. objęła ona w posiadanie nowy klasztor, a 18 czerwca 1909 r. konsekrowano kaplicę Eucharystycznego Serca Jezusa. Kanada posiada obecnie nowicjat. Wspólnota liczy trzynaście sióstr profesek wieczystych oraz piętnaście nowicjuszek. TENAILLON, Le Rev. Pere Pierre-Julien Eymard; Documents sur sa vie et ses vertus (Rzym, 1899).