Bl. William Hart

**Katolicka Encyklopedia (1913)/Bł. Wilhelm Hart** Urodzony w Wells w 1558 roku; poniósł śmierć męczeńską w Yorku 15 marca 1583 roku. Wybrany na stypendystę Trappesa w Lincoln College w Oksfordzie 25 maja 1571 roku, ubiegał się o tytuł licencjata sztuk 18 czerwca 1574 roku. W tym samym roku udał się za rektorem, Janem Bridgewaterem, do Douai. Towarzyszył kolegium w podróży do Reims i powrócił tam po ciężkiej operacji w Namur 22 listopada 1578 roku. Złożył ślubowanie kolegium w Kolegium Angielskim w Rzymie 23 kwietnia 1579 roku, skąd został wyświęcony na kapłana. 26 marca 1581 roku opuścił Rzym, przybywając do Reims 13 maja i wznawiając podróż 22 maja. Po przybyciu do Anglii pracował w Yorkshire. Był obecny na Mszy Świętej, podczas której pojmany został błogosławiony Wilhelm Lacy, i uszedł jedynie stojąc po brodę w błotnistej fosie zamku w Yorku. Zdradzony przez apostatę w dzień Bożego Narodzenia 1582 roku, został wtrącony do podziemnego lochu i skute podwójnymi kajdanami. Po przesłuchaniu przed dziekanem Yorku i Radą Północy, został postawiony przed sądem podczas Wielkanocnych Sesji Sądowych. Z niefachowego opisu jego procesu, który stwierdza, że był sądzony na podstawie dwóch zarzutów, możemy być dość pewni, że proces toczył się na podstawie trzech, a mianowicie: (1) na mocy 13 Elż. c. 2 za sprowadzenie do królestwa pism papieskich, to jest jego świadectwa święceń; (2) na mocy 13 Elż. c. 3 za wyjazd za granicę bez królewskiego zezwolenia; oraz (3) na mocy 23 Elż. c. 1 za pojednanie z Kościołem Jana Wrighta i niejakiego Coulinga. Na podstawie których zarzutów uznano go za winnego, nie wynika jasno, ale z pewnością był winny drugiego z nich. CAMM, *Lives of the English Martyrs*, II (Londyn, 1904-5), 600-634; GILLOW, *Bibl. Dict. Eng. Cath.*; *Statutes at Large*, II (Londyn, 1786-1800); CHALLONER, *Missionary Priests*, I (Edynburg, 1877), n. 19.