Bl. Peter Igneus

**Katolicka Encyklopedia (1913)/Bł. Piotr Igneus** (Piotr Aldobrandini) Włoski mnich z kongregacji benedyktyńskiej wallombrozjan, kardynał-biskup Albano; zmarł [8 lutego] 1089 r. Walka prowadzona przeciwko symonii w XI wieku doprowadziła do gwałtownych scen w kilku włoskich miastach. We Florencji biskup Piotr Mezzobarbo, znany również jako Piotr z Pawii, został publicznie oskarżony o symoniackie nabycie godności biskupiej. Ponieważ stanowczo zaprzeczał zarzutom i miał licznych oraz wpływowych zwolenników, spór wywołał we Florencji silne poruszenie. Mnisi wallombrozjańscy byli jego głównymi oskarżycielami, a pod naciskiem ludu domagającego się dowodu ucieknięto się do sądu Bożego, czyli próby ognia. Opat św. Jan Gualbert wyznaczył do tej próby Piotra Aldobrandiniego, który pomyślnie przeszedł przez to doświadczenie (1068), stąd nazwany "Igneus", czyli Ogniem Próbowany. Po tym triumfie mnichów nastąpiło przyznanie się biskupa do winy. Piotr Igneus został następnie opatem, a w 1074 r. kardynałem-biskupem Albano. Za pontyfikatu Grzegorza VII powierzano mu ważne misje. W 1079 r. udał się do Niemiec jako legat papieski wraz z biskupem Padwy, aby pośredniczyć między rywalami Henrykiem IV a Rudolfem ze Szwabii. Po odnowieniu ekskomuniki na Henryka IV w Salerno w 1084 r., Grzegorz VII wyznaczył go jako jednego z dwóch wysłanników do Francji w celu ogłoszenia tego wyroku. Acta SS., lipiec, III (Paryż, 1867), 340-44; MANN, Żywoty papieży, VI (St. Louis, 1910), 302. N.A. WEBER