Bl. Nicholas Justiniani

**Bł. Mikołaj Justyniani** Data urodzenia nieznana, został mnichem w benedyktyńskim klasztorze San Niccolò del Lido w Wenecji w 1153 roku. Gdy podczas wyprawy wojennej Wenecjan w 1172 roku wszyscy pozostali członkowie rodu Justynianich zginęli na Morzu Egejskim w pobliżu wyspy Chios, Republika Wenecka opłakiwała tę klęskę tak szlachetnej rodziny jako publiczne nieszczęście. Aby cały ród nie wygasł, rząd wenecki wysłał barona Morosiniego i Tomę Faliera jako delegatów do Aleksandra III z prośbą o zwolnienie Mikołaja ze ślubów zakonnych. Dyspensa została udzielona, a Mikołaj poślubił Annę, córkę doży Michiela, stając się przez nią ojcem pięciu nowych linii swojego rodu. Krótko po 1179 roku powrócił do klasztoru San Niccolò del Lido, uprzednio fundując klasztor żeński na wyspie Aniano, gdzie jego żona przyjęła welon. Zarówno on, jak i jego żona zmarli w opinii świętości i byli czczeni przez lud, choć żadne z nich nie zostało formalnie beatyfikowane. GENNARI, *Notizie spettanti al Bl. Niccolo Giustiniani, monaco di S. Niccolo del Lido* (Padwa, 1794; Wenecja, 1845); GIUSTINIANO, *Epistola ad Polycarpum, virum clarissimum in qua B. Nicholai Justiniani Veneti monachatus a fabulis vanisque commentis asseritur* (Trydent, 1746); MURATORI, *Rerum Italicarum scriptores*, XII, 293 i XXII, 503 n. MICHAEL OTT