Bl. John Payne

**Bł. Jan Payne** Urodzony w diecezji Peterborough; zmarł w Chelmsford, 2 kwietnia 1582 roku. Udał się do Douai w 1574 roku, został wyświęcony na kapłana przez arcybiskupa Cambrai 7 kwietnia 1576 roku i opuścił Anglię wraz z bł. Cuthbertem Mayne’em 24 kwietnia. Mieszkał głównie u Anny, wdowy po sir Williamie Petre, córki sir Williama Browne’a, niegdyś lorda majora Londynu, w Ingatestone w hrabstwie Essex, a także w Londynie. Krótko po przybyciu pojednał z Kościołem George’a Godsalve’a, B.A. Oxon., diakona z czasów Marii, z diecezji Bath, którego wysłał do Douai, aby przygotował się do kapłaństwa, które przyjął w Cambrai 20 grudnia 1576 roku. Jan został aresztowany i uwięziony na początku 1577 roku, ale wkrótce potem zwolniony, wrócił do Douai w listopadzie. Prawdopodobnie powrócił do Ingatestone przed Bożym Narodzeniem 1579 roku. Na początku lipca 1581 roku on i Godsalve, który przybył do Anglii w czerwcu 1577 roku, zostali aresztowani w Warwickshire za sprawą „Judasza” Eliota, a po przesłuchaniu przez Walsinghama w Greenwich, 14 lipca osadzono ich w Tower. Tam błogosławiony Jan był torturowany na łożu 14 sierpnia i ponownie 31 października. Eliot oskarżył go o spisek mający na celu zabicie królowej i jej trzech najbardziej zaufanych mężów stanu. Na podstawie tego zarzutu został postawiony w stan oskarżenia w Chelmsford 23 marca i chociaż nie podjęto żadnej próby potwierdzenia słów Eliota, ława przysięgłych wydała oczekiwany od niej wyrok. Podczas egzekucji tłum interweniował, aby zapobiec zadawaniu ostatnich okrucieństw, zanim nie umarł. Camm, Lives of the English Martyrs (Londyn, 1904-5), II, 424; Allen, A Briefe Historie, wyd. Pollen (Londyn, 1908).