Bl. Hermann Joseph

**Katolicka Encyklopedia (1913)/Bł. Herman Józef** Premonstratenski zakonnik i mistyk; ur. w Kolonii około 1150 r.; zm. w Hoven, 7 kwietnia 1241 r. Według biografii autorstwa Razo Bonvisinusa, współczesnego przeora Steinfeld (Acta SS., 7 kwietnia, I, 679), Herman był synem ubogich rodziców, którzy niegdyś byli bogaci. W wieku siedmiu lat uczęszczał do szkoły i bardzo wcześnie rozpoczął czułe nabożeństwo do Najświętszej Maryi Panny, z którego znany był przez całe swoje życie. W każdej wolnej chwili można go było znaleźć w kościele Najświętszej Maryi Panny na Kapitolu, gdzie klęczał pogrążony w modlitwie i dziecięcym błaganiu do Maryi. Mówi się, że pewnego dnia ofiarował Dzieciątku jabłko, zachowane z własnego skromnego posiłku, które zostało przyjęte. Według jeszcze innej legendy, innym razem, gdy w mroźny dzień pojawił się z bosymi stopami, Maryja zdobyła mu środki na zakup butów. W wieku dwunastu lat wstąpił do klasztoru kanoników norbertanów lub premonstratensów w Steinfeld, w dzisiejszych Nadreńskich Prusach, odbył studia w Niderlandach, a po powrocie powierzono mu posługę w refektarzu, a później w zakrystii. Po przyjęciu święceń kapłańskich uderzające było, z jaką czcią i pobożnością odprawiał Najświętszą Ofiarę. Znany był ze swojego łagodnego usposobienia i uprzejmości, pokory, nadzwyczajnych umartwień, ale przede wszystkim z przywiązania do Matki Bożej, przed której ołtarzem pozostawał godzinami w pobożnej rozmowie i ekstatycznych wizjach, a na Jej cześć układał cudowne modlitwy i hymny. Maryja z kolei okazywała mu swoje upodobanie, nazywała go swoim kapelanem i oblubieńcem oraz potwierdziła jego przydomek Józef, nadany mu przez współbraci zakonnych. Herman bywał czasami wysyłany do pełnienia obowiązków duszpasterskich i był często wzywany do wykonywania i naprawiania zegarów. Miał pod swoją opieką duchową cysterski klasztor żeński w Hoven koło Zülpich. Tam zmarł i został pochowany w krużgankach. Jego ciało zostało później przeniesione do Steinfeld, gdzie do dziś można oglądać jego marmurowy grobowiec i duży obraz; części jego relikwii znajdują się w Kolonii i Antwerpii. W sztuce przedstawiany jest klęczący przed figurą Maryi z Dzieciątkiem i ofiarujący jabłko. Proces jego beatyfikacji rozpoczął się w 1626 r. na prośbę arcybiskupa Kolonii Ferdynanda i cesarza Ferdynanda II, ale został przerwany. Jego święto obchodzono jednak 7 kwietnia, a imię błogosławionego Hermana znajduje się w premonstrateńskim suplemencie do Martyrologium Rzymskiego. Obchodzą oni również translację jego relikwii 24 maja. Jego dzieła to: "Komentarz do Pieśni nad Pieśniami", który zaginął; "Opuscula" (nowe wydanie, Namur, 1899), zawierające: "Duodecim gratiarum actiones"; "Jubilus seu Hymnus de SS. undecim millibus Virginibus"; "Oratio ad Dominum nostrum Jesum Christum", w dużej mierze zaczerpnięta z Pieśni nad Pieśniami; "Alia Oratio"; "Precula de quinque Gaudiis B. Mariae V." Nie jest całkowicie pewne, czy ostatnie trzy są dziełami Hermana, choć powszechnie mu się je przypisuje. TIMMERMANS, Vie du b. Herman Joseph (Lille i Paryż, 1900); KAULEN, Legende von dem sel. Hermann Joseph (Moguncja, 1880); MICHAEL, Geschichte des deutsch. Volkes, III, 211; POSL, Leben des sel. Hermann Joseph (Ratyzbona, 1862); DEISSEL, Gesch. der Verehr. Mariens in Deutschl. (Fryburg Bryzgowijski, 1909); GOOVAERTS, Ecriv. de l'Ordre de Premontre (Bruksela, 1899). FRANCIS MERSHMAN