Święty Kościoła Katolickiego
Bl. Gabriel Possenti
Portret świętego
**Katolicka Encyklopedia (1913)/Bł. Gabriel Possenti** Student pasjonista; słynący ze świętości i cudów; urodzony w Asyżu 1 marca 1838 roku; zmarł 27 lutego 1862 roku na Isola di Gran Sasso w prowincji Abruzzo we Włoszech; syn Sante Possentiego i Agnes Frisciotti; otrzymał chrzest w dniu swoich urodzin i został nazwany Franciszkiem, imieniem, pod którym był znany przed wstąpieniem do zakonu; kształcił się w szkole Braci Szkolnych oraz w kolegium jezuickim w Spoleto.
Biogram
**Katolicka Encyklopedia (1913)/Bł. Gabriel Possenti**
Student pasjonista; słynący ze świętości i cudów; urodzony w Asyżu 1 marca 1838 roku; zmarł 27 lutego 1862 roku na Isola di Gran Sasso w prowincji Abruzzo we Włoszech; syn Sante Possentiego i Agnes Frisciotti; otrzymał chrzest w dniu swoich urodzin i został nazwany Franciszkiem, imieniem, pod którym był znany przed wstąpieniem do zakonu; kształcił się w szkole Braci Szkolnych oraz w kolegium jezuickim w Spoleto. Natychmiast po ukończeniu edukacji świeckiej wstąpił do stanu zakonnego; 21 września 1856 roku przyjął habit pasjonistów i otrzymał imię Gabriel od Matki Bożej Bolesnej. Śluby zakonne złożył 22 września 1857 roku, a następnie rozpoczął studia kościelne jako student pasjonista. Był obdarzony talentem wyższego rzędu i cudowną pamięcią; odznaczał się ścisłym przestrzeganiem reguły, duchem modlitwy i żarliwym nabożeństwem do Męki Pańskiej, do Najświętszego Sakramentu oraz do Boleści Najświętszej Maryi Panny. W szóstym roku życia zakonnego zmarł na gruźlicę; śmierć jego była śmiercią sprawiedliwego, święta i budująca; został pochowany w kościele przylegającym do rekolekcyjnego domu na Isola di Gran Sasso, gdzie jego szczątki spoczywają do dziś i gdzie za jego wstawiennictwem dokonało się wiele cudów i wiele nawróceń.
Za życia niewiele wiedziano o nadzwyczajnych darach duchowych Gabriela. Nie wyróżniał się, dostosowywał się do życia wspólnotowego; był jedynie gorliwym i wzorowym nowicjuszem i studentem pasjonistą, ukrytym przed światem w klasztorze. Po śmierci ten młody zakonnik w ciągu kilku lat został ogłoszony przez Kościół czcigodnym, co świadczyło, że praktykował wszystkie cnoty w stopniu heroicznym; a na mocy specjalnego przywileju papieża został beatyfikowany i wyniesiony na ołtarze, zanim minęło pięćdziesiąt lat od jego śmierci.
Jego uroczysta beatyfikacja odbyła się 31 maja 1908 roku w bazylice watykańskiej, w obecności kardynałów przebywających wówczas w Rzymie, ojców pasjonistów rezydujących w Rzymie oraz przedstawicieli wszystkich prowincji zgromadzenia. Wśród obecnych było wielu, którzy znali beatyfikowanego za życia, w tym jeden z jego braci, ojciec Norbert C.P., jego dawny kierownik duchowy i spowiednik oraz signor Dominico Tiberi, który został cudownie uzdrowiony za jego wstawiennictwem.
Msza i Oficjum ku czci błogosławionego Gabriela są dozwolone dla całego zgromadzenia pasjonistów, a jego święto obchodzone jest 31 maja. Wyraźnym życzeniem Leona XIII i Piusa X jest, aby był on uważany za głównego patrona dzisiejszej młodzieży, a zwłaszcza za patrona młodych zakonników, zarówno nowicjuszy, jak i profesów, we wszystkim, co dotyczy ich życia wewnętrznego.