Bl. Crispin of Viterbo

**Katolicka Encyklopedia (1913)/Bł. Krzysztof z Viterbo** Brat mniejszy kapucyn; ur. w Viterbo w 1668 r.; zm. w Rzymie, 19 maja 1750 r. Gdy miał pięć lat, jego pobożna matka zabrała go do sanktuarium Najświętszej Maryi Panny, niedaleko Viterbo, gdzie poświęciła go Matce Bożej i oddała pod Jej szczególną opiekę. Dziecko przewyższało swój wiek w cnocie i znajomości świętych; tak iż mieszkańcy Viterbo zwykli nazywać go *il Santarello*, małym świętym. Gdy Krzysztof pewnego dnia ujrzał nowicjuszy kapucyńskich idących w procesji, Bóg natchnął go pragnieniem wstąpienia do życia zakonnego. Wkrótce potem został przyjęty do Zakonu Franciszkańskiego jako prosty brat laik. Przez pewien czas pracował jako kucharz w klasztorze w Viterbo, następnie został wysłany do Tolfy, miasta niedaleko Civitavecchia, aby pełnić tę samą funkcję. Stamtąd został wysłany do Rzymu, a w końcu do Albano. Tutaj Krzysztofa odwiedzali ludzie świeccy, biskupi i kardynałowie, a nawet sam papież, który zawsze z przyjemnością rozmawiał z pokornym bratem laikiem. Krzysztof nieustannie dążył do naśladowania cnót swego patrona, św. Feliksa z Kantalicjo, którego obrał sobie za wzór doskonałości na początku życia zakonnego. Podobnie jak św. Feliks, nazywał siebie osłem lub jucznym zwierzęciem kapucynów, a gdy pewnego razu nieznajomy zapytał go, dlaczego chodzi z odkrytą głową, Krzysztof odpowiedział żartobliwie, że „osioł nie nosi kapelusza”. Osłabiony wiekiem i licznymi umartwieniami, został wysłany przez przełożonych do Rzymu, aby tam zakończyć swoje święte życie. Jego ciało, które nawet obecnie znajduje się w niezwykłym stanie zachowania, spoczywa pod jednym z bocznych ołtarzy w kościele Ojców Kapucynów w Rzymie. Błogosławiony Krzysztof został uroczyście beatyfikowany przez papieża Piusa VII w 1806 r. Jego święto obchodzą tylko kapucyni. LEO, *Lives of the Saints and Blessed of the Three Orders of St. Francis* (Taunton, 1886), II, 280-85. STEPHEN M. DONOVAN