Zygmunt I Burgundzki urodził się jako syn króla Gundobada i prawdopodobnie Careteny. W 516 roku objął tron Burgundii po śmierci ojca. Za jego panowania doszło do konfliktu z królestwem Franków, którego władcy, synowie Chlodwiga I, pokonali wojska burgundzkie. Zygmunt został uwięziony przez Chlodomira, króla Orleanu, a następnie stracony na jego rozkaz. Jego brat Gundemar zebrał nowe wojska i przy wsparciu Ostrogotów odzyskał część królestwa. Zygmunt, uznany za męczennika, został później kanonizowany przez Kościół katolicki, a jego kult szerzył się zwłaszcza w Europie Środkowej.