Zygfryd z Växjö, zwany także Sigfridem lub Sigurdem, był pierwszym z anglosaskich misjonarzy, którzy szerzyli chrześcijaństwo w Szwecji. Pochodził z Anglii i działał w X–XI wieku. Według tradycji dotarł do Szwecji przez Danię, docierając przede wszystkim do regionu Värend w Småland. Wraz z nim pracowali jego trzej bratankowie: Unaman (kapłan), Sunaman (diakon) oraz Vinaman (subdiakon), którzy zostali zamordowani w 1008 roku podczas jego nieobecności. Zginęli, gdy Zygfryd przebywał w Husaby (Västergötland), aby ochrzcić króla Olofa Skötkonunga. Po powrocie misjonarz znalazł na jeziorze dryfujący kubeł z odciętymi głowami swoich krewnych. Relikwie męczenników zostały złożone w katedrze w Växjö. Zygfryd kontynuował działalność misyjną, budując kościoły i głosząc naukę w południowej Szwecji. Według legendy był trzecim biskupem Skary, pierwszego biskupstwa w Szwecji, przy którego powstaniu prawdopodobnie uczestniczył. Zmarł i został pochowany w Växjö, gdzie jego relikwie były czczone do zniszczenia jego relikwiarza w XVII wieku. Niektóre informacje o jego życiu są niepewne i pochodzą z hagiografii spisanej w XIII wieku. Istnieją także wątpliwości, czy to właśnie on ochrzcił króla Olofa. Jego wspomnienie obchodzone jest 15 lutego.