William Hobart Hare urodził się 17 maja 1838 roku w Princeton w stanie New Jersey jako syn duchownego George’a Emlena Hare i Elizabeth Catherine Hobart. Nie ukończył studiów teologicznych ani nie zdobył formalnego wykształcenia seminaryjnego, jednak w 1859 roku został wyświęcony na diakona, a w 1862 roku na kapłana. Przez pewien czas pełnił posługę w Filadelfii, najpierw w kościele St. Luke’s Episcopal Church, a następnie w St. Paul’s Episcopal Church w dzielnicy Chestnut Hill. W 1863 roku przeniósł się do Minnesoty, licząc na poprawę zdrowia żony, jednak wkrótce powrócił do Filadelfii, obejmując stanowisko w kościele Church of the Ascension. Przez trzy lata pełnił funkcję generalnego agenta w Komitecie Misji Zagranicznych. W 1872 roku został wybrany biskupem misyjnym Niobrary, nazwanym od rzeki Niobrara w Nebrasce. W 1883 roku diecezja została podzielona, a Hare objął jej część.