Święty Wilfrid II, nazywany także Wilfridem Młodszym, był biskupem Yorku w latach 718–732. Urodził się w środowisku monastycznym w Whitby, gdzie kształcił się pod opieką św. Hildy. W 718 roku został konsekrowany na biskupa pomocniczego przy Janie z Beverley, którego następnie zastąpił na tronie biskupim. Charakteryzował się głęboką pobożnością oraz zaangażowaniem w rozwój edukacji. Zrezygnował z biskupstwa w 732 roku, a następnie zmarł 29 kwietnia, prawdopodobnie w 745 lub 746 roku, w Ripon. Został pochowany w tym mieście, choć istnieją przypuszczenia, że jego relikwie mogły zostać później przeniesione do Canterbury z powodu pomyłki z innym świętym o tym samym imieniu. Wilfrid II jest czczony jako święty, a jego wspomnienie obchodzone jest 29 kwietnia, jednak jego kult nigdy nie był szeroko rozpowszechniony.