Święty Walfroy urodził się około 565 roku w Lombardii i początkowo nie był katolikiem, gdyż ludność tej krainy w większości wyznawała wówczas arianizm. Był uczniem świętego Arediusza, opata z Limoges, a także pielgrzymował do grobu świętego Marcina z Tours, gdzie zetknął się z cudownym zjawiskiem wypełnienia się relikwią pyłem z grobu świętego. To doświadczenie skłoniło go do porzucenia dotychczasowego życia i podjęcia działalności misyjnej. Około 585 roku osiedlił się w okolicach Yvois (dzisiejsze Margut w Ardenach), na wzgórzu poświęconym kultowi bogini Arduinny, gdzie wzniósł kolumnę i prowadził życie stylity, modląc się i nawracając miejscową ludność. Jego działalność była skierowana przeciwko nadal praktykowanemu kultowi pogańskiemu, zwłaszcza czci oddawanej bogini Dianie. Zmarł około 600 roku, a jego kult rozwijał się szczególnie w XIX wieku, kiedy to na wzgórzu Saint-Walfroy odbywały się liczne pielgrzymki. Według relacji Grzegorza z Tours, Walfroy był postacią, która poprzez swoje ascetyczne życie i cudowne znaki przyczyniła się do chrystianizacji regionu Ardenów.