Według tradycji Walenty żył w III wieku i pełnił funkcję biskupa w Interamnie. Zginął śmiercią męczeńską 14 lutego 269 roku podczas prześladowań chrześcijan za panowania cesarza Aureliana. Według niektórych przekazów był lekarzem, który później przyjął święcenia kapłańskie. Znany jest głównie jako patron zakochanych, co wiąże się z legendami o udzielaniu ślubów żołnierzom pomimo zakazu cesarza Klaudiusza II Gockiego. Wcześniej był także czczony jako orędownik chorych na epilepsję, a jego kult bywał łączony z innym świętym o tym samym imieniu, biskupem Walentym z Recji. Relikwie świętego Walentego zostały przeniesione z katakumb św. Kaliksta do kościoła Matki Bożej z Góry Karmel w XIX wieku.