Volker von Segeberg, według przekazów zawartych w kronice Helmolda z Bosau, współdziałał z biskupem Vizelinem w misji chrystianizacyjnej wśród plemion słowiańskich w regionie Holsztynu w XII wieku. Po powstaniu klasztoru w Segebergu, założonego przez Vizelina, pełnił tam funkcję kanonika. W latach 30. XII wieku klasztor padł ofiarą najazdu Słowian, podczas którego Volker miał zginąć. Dokładna data jego śmierci pozostaje niepewna, szacuje się ją na okres między 1132 a 1138 rokiem. Według tradycji został pochowany w Neumünster. W Kościele katolickim wspomina się go 7 marca.