Ursicin z Cahors, zwany także Urcisem, pełnił funkcję biskupa Cahors od początku lat 80. VI wieku aż do swojej śmierci około 595 roku. Przed objęciem biskupstwa był kanclerzem królowej Ultrogoty, małżonki Childeberta I, władcy Paryża. Został wybrany na następcę biskupa Maurilio za jego zgodą. W 585 roku, podczas Drugiego Synodu w Mâcon zwołanego na polecenie króla Guntrama z Orleanu, Ursicin publicznie przyznał się do poparcia dla buntownika Gundowalda, który podawał się za syna Chlotara I. Synod nałożył na niego trzyletnią pokutę, podczas której musiał zapuścić włosy i brodę (w owym czasie księża nosili tonsurę i byli ogoleni), powstrzymać się od spożywania mięsa i wina, nie mógł celebrować mszy, udzielać święceń kapłańskich ani konsekrować kościołów bądź błogosławić chleba. Według relacji św. Grzegorza z Tours, podczas pokuty doszło do incydentu ukazującego chciwość niektórych biskupów tamtej epoki.