Torello da Poppi urodził się około 1202 roku w Poppi w Casentino. Pochodził z zamożnej rodziny szlacheckiej. W młodości prowadził swawolne życie, jednak później, wzorem św. Franciszka z Asyżu, przeszedł głęboką przemianę duchową i poświęcił się ascezie oraz pokucie. Przez całe życie mieszkał w eremie na górze Pratomagno, gdzie zdobył sławę jako „oswajacz wilków”. Najbardziej znanym cudem związanym z jego postacią było ujarzmienie drapieżnika, który miał zamiar pożreć dziecko. Po śmierci Torella miejscowa tradycja zaczęła go czcić jako świętego, choć jego kult nigdy nie został oficjalnie uznany przez Kościół katolicki. W 1595 roku władze kościelne podjęły próbę zahamowania jego kultu, znosząc go. Mimo to, Torello cieszył się szerokim kultem w środkowej części Włoch, szczególnie w Casentino i Romanii. Zmarł 16 marca 1282 roku w Avellaneto.