Stefano Minicillo urodził się w 935 roku w miejscowości Macerata Campania we Włoszech. Od 979 roku aż do śmierci w 1023 roku pełnił funkcję biskupa diecezji Caiazzo, sprawując ten urząd przez 44 lata. Jego życie było całkowicie oddane służbie Bogu i bliźnim, a on sam nazywał siebie „wyznawcą Boga”. Charakteryzował się wyjątkową gorliwością w modlitwie, umartwieniach i praktykach pokutnych. Już za życia cieszył się ogromnym szacunkiem wśród wiernych, a jego sława jako świętego i cudotwórcy rozeszła się poza granice diecezji. W 982 roku miał miejsce pierwszy udokumentowany cud związany z jego osobą: podczas rozdawania komunii w katedrze, na zebranych wiernych runęła marmurowa kolumna, jednak nikt nie odniósł obrażeń. W kolejnym roku, podczas obchodów Wielkanocy, podczas celebrowania Eucharystii, kielich podany przez niego do oczyszczenia chierykowi nie został uszkodzony, co uznano za kolejny cud.