Święty Santulo, zwany także Santolo, był prezbiterem działającym w Nursji pod koniec VI wieku. Według relacji papieża Grzegorza Wielkiego, który znał go osobiście, Santulo spotykał się z nim każdego roku. Papież opisał trzy cuda dokonane przez Santulo: przemienienie wody w oliwę poprzez błogosławieństwo, rozmnożenie chleba dla głodujących robotników odbudowujących zniszczony przez Longobardów kościół pod wezwaniem św. Wawrzyńca oraz uratowanie życia diakona, którego Longobardowie chcieli stracić, a także uwolnienie więźniów z okolicznej okolicy. Według historyka nursyjskiego Patriziego Fortiego, Santulo zmarł w Nursji około 15 grudnia 600 roku, a jego ciało zostało tam pochowane.