Saloniusz, urodzony około roku 400, był synem Eucheriusza, późniejszego biskupa Lyonu. Wraz z bratem Veranusem kształcił się w klasztorze w Lérins, gdzie zetknął się z przedstawicielami ascetyzmu południowej Galii. Pełnił funkcję biskupa Genewy przed rokiem 441. Uczestniczył w ważnych wydarzeniach kościelnych, takich jak synody w Orange (441), Vaison (442) oraz w Arles (451). Według przekazów, w tym tych autorstwa Grzegorza z Tours, działalność biskupia Saloniusza i jego współtowarzysza Sagittariusa była obarczona poważnymi zarzutami, w tym grabieżami, przemocą, zabójstwami oraz innymi przestępstwami. Źródła te sugerują, że obaj biskupi byli zaangażowani w militarne przedsięwzięcia okresu merowińskiego, co stanowi przykład udziału duchowieństwa w ówczesnych działaniach zbrojnych.