Święta Menne, zwana również Manne, była chrześcijańską pustelniczką, której kult związany jest głównie z regionem Lotaryngii, a dokładniej z diecezją Toul. Według tradycji urodziła się w miejscowości Solimariaca (dzisiejsze Saint-Élophe) i zmarła około roku 380, 3 października, w miejscu zwanym Fontenet na terenie dzisiejszego Puzieux w departamencie Wogezy. W miejscu jej śmierci wzniesiono kaplicę, w której przechowywane są jej relikwie. Kaplica znajduje się nad wąwozem, w którym według legendy święta Menne cudownie przemieniła błotnistą wodę w czyste źródło, uzdrawiając nim chorych i przynosząc ulgę w gorączce. Woda z tego źródła była szczególnie polecana dla osób cierpiących na różnego rodzaju dolegliwości. Co roku, w przeddzień Wniebowstąpienia Pańskiego, z pobliskiego opactwa w Poussay (w pobliżu Mirecourt) wyruszała procesja do kaplicy świętej Menne, która również posiadała jej relikwie.