Huna urodziła się w VI wieku w rodzinie arystokratycznej w Merowingii, będącej częścią dzisiejszej Alzacji. Była blisko spokrewniona z ówczesnym księciem Burgundii. W młodości była odrzucona przez rozbite rodzinne środowisko arystokratyczne — jej ojciec umieścił ją na służbie w zamku La Hunière, zmuszając do pracy na równi z posługaczami. Pomimo trudnych warunków, Huna znalazła wsparcie wśród prostych kobiet, zwłaszcza pranychzek, które prowadziły skromne, ale szczęśliwe życie. W okresie wczesnego średniowiecza, w Alzacji nadal obecne były wpływy pogańskie — zarówno grecko-rzymskie, jak i germańskie. Pomimo to, Huna zachowała wiarę chrześcijańską dzięki swojej sile charakteru. Została później zmuszona do małżeństwa z brutalnym, starszym panem, jednak zachowała dziewictwo i uciekła do klasztoru, gdzie oddała się całkowicie służbie Bogu. Według legendy, w ostatnich latach życia nawiązała przyjaźnie, które umocniły jej duchową drogę.