Peleus był synem Eaka, króla wyspy Ejginy, i nimfy Endeis. W młodości, wraz z bratem Telamonem, zabił z zazdrości swojego przyrodniego brata Fokosa, który we wszystkich zawodach sportowych zawsze wychodził zwycięsko. Po ujawnieniu zbrodni ojciec wygnał obu braci z królestwa. Peleus, jako wygnaniec, dotarł do granic królestwa Eurytiona, gdzie oczyścił się z winy za śmierć brata i poślubił córkę władcy, Antigonę, zakładając wraz z towarzyszącymi mu Myrmidonami nowe królestwo w Ftii. Brał udział w wielu ważnych wydarzeniach epoki, takich jak wyprawa Argonautów oraz walka z centaurami u boku Tezeusza i Pirytosa. Nieumyślnie zabił podczas polowania dzika kalidońskiego swojego teścia, co ponownie zmusiło go do ucieczki. Schronił się wówczas u króla Akastosa w Jolkos, gdzie według niektórych przekazów został pokonany przez Atalantę w zawodach zapasów. Peleus był również ojcem Polydory, córki o wielkiej urodzie.