Róża urodziła się około 1233 roku w Viterbo, wówczas spornej gminie Państwa Kościelnego we Włoszech. Od wczesnej młodości prowadziła życie pustelnicze, wyróżniając się niezwykłą pobożnością i zaangażowaniem w sprawy Kościoła. Znana była z otwartego poparcia dla papiestwa w okresie jego konfliktów z cesarstwem oraz władzami lokalnymi. Pomimo krótkiego życia (zmarła w wieku około 18 lat) zyskała sławę dzięki darom mistycznym, takim jak proroctwo i cuda, które miały towarzyszyć jej modlitwom i działalności. Została uhonorowana tytułem świętej przez Kościół katolicki, choć jej oficjalna kanonizacja nastąpiła później. Tradycja podaje, że należała do III Zakonu św. Franciszka, co potwierdza jej duchową więź z franciszkańską tradycją pokuty i modlitwy. Zmarła 6 marca 1251 roku, a jej kult rozwijał się głównie w rodzinnej Viterbo i okolicach. Wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 4 września, choć w Martyrologium Rzymskim wymieniana jest 6 marca.