Roland Medyceusz urodził się około 1330 roku, prawdopodobnie w Mediolanie lub Florencji, jako Orlando de’ Medici. O jego dzieciństwie i młodości nie zachowały się żadne informacje. Pierwsze wzmianki o nim pochodzą z 1360 roku, kiedy to osiadł w lesie między Tabiano a Salsomaggiore, niedaleko Bargone, prowadząc życie pustelnicze przez kolejne 26 lat. Zmarł 15 września 1386 roku w Bargone, osłabiony trudami życia w odosobnieniu. Według przekazów, został znaleziony przez służących Antoni Casati, żony miejscowego pana Niccolò Pallavicino, podczas polowania. Pomimo jego odmowy przyjęcia pomocy, Casati kazała przenieść go do pobliskiej świątyni, gdzie ostatecznie zgodził się na rozmowę z miejscowym spowiednikiem, karmelitą Domenico di Domenicis. W 1853 roku papież Pius IX beatyfikował go per equipollentiam.