Święty Remigiusz (ok. 436–437 – 13 stycznia 533) urodził się w miejscowości Cerny-en-Laonnois niedaleko Laonu w dzisiejszej Francji. Jego ojcem był Emilius, hrabia laoński, a matką św. Celina, córka namiestnika Galii Syagriusza lub Jovina z Reims. Kształcił się w Reims, a mając około 22 lata został wybrany biskupem tego miasta. Papież Hormizdas (według innych źródeł Symmachus) nadał mu tytuł wikariusza Rzymu w królestwie Franków. Największym osiągnięciem świętego było ochrzczenie króla Chlodwiga I 25 grudnia 496 roku, co zapoczątkowało masową chrystianizację Franków i ustanowienie wiary nicejskiej w ich królestwie. Za swoją działalność został uznany za apostoła Franków. Zmarł w Reims, a jego wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 13 stycznia według Nowego Martyrologium Rzymskiego lub 15 stycznia w tradycji francuskiej.