Regimbald urodził się w rodzinie Dillingen i wstąpił do życia zakonnego jako benedyktyn. Przed objęciem biskupstwa pełnił funkcję opata klasztoru św. Ulryka i Afry w Augsburgu (ok. 1012–1015), następnie kierował klasztorem w Ebersbergu, który przekształcił z kanonikatu w klasztor benedyktyński. W latach 1018–1032 był opatem cesarskiego klasztoru św. Nazariusza w Lorsch, gdzie założył również opactwo Heiligenberg (Michałowe) pod Heidelbergią. Brał udział w ważnych synodach kościelnych: w 1023 roku uczestniczył w prowincjonalnej synodzie w Seligenstadt pod przewodnictwem arcybiskupa Aribo z Moguncji, a w 1027 roku w synodzie we Frankfurcie. W 1032 roku cesarz Konrad II powołał go na urząd biskupa Speyer, którym pozostał aż do śmierci w 1039 roku. Jego działalność przyczyniła się do umocnienia życia monastycznego i reform kościelnych w ówczesnych Niemczech.