Rajmund IV z Tuluzy urodził się około 1041–1042 roku jako syn Ponsa z Tuluzy i Almodis de La Marche. W 1094 roku, po śmierci swojego brata Wilhelma IV, został hrabią Tuluzy oraz otrzymał tytuł margrabiego Prowansji. Był również księciem Narbonne, co wiązało się z dziedziczeniem tytułów po krewnych. Jako człowiek głęboko religijny, pragnął umrzeć w Ziemi Świętej, dlatego jako jeden z pierwszych odpowiedział na wezwanie papieża do udziału w I krucjacie. W październiku 1096 roku opuścił Tuluzę na czele znacznej kompanii i wyruszył w kierunku Konstantynopola. Brał udział w kluczowych wydarzeniach krucjaty, a w 1102 roku został pierwszym hrabią Trypolisu, gdzie spędził ostatnie lata życia. Zmarł 28 lutego 1105 roku na zamku Mons Peregrinus niedaleko Trypolisu.