Ranieri dal Borgo urodził się w XIII wieku w Sansepolcro (wówczas w Arezzo, obecnie we Włoszech). Wstąpił do klasztoru Zakonu Braci Mniejszych we własnym mieście i spędził tam resztę życia, pełniąc obowiązki furtiana i jałmużnika. Dzięki tym posługom miał bliski kontakt z ludźmi, zyskując ich szacunek i oddanie. Zmarł 1 listopada 1304 roku. Już wkrótce po śmierci został otoczony czcią jako święty, a miejscowy komuna ufundowała mu monumentalny ołtarz w kościele San Francesco w Sansepolcro. Według tradycji jest on wzywany przez kobiety w połogu, gdyż przypisuje mu się cuda wskrzeszenia dwóch dzieci. Jego ciało, zachowane w stanie zmumifikowanym, spoczywa w krypcie tego samego kościoła. Beatyfikacji dokonał papież Pius VII w 1802 roku. W 2004 roku, z okazji 700. rocznicy śmierci, odlana została specjalna dzwonina „Raniera”, która od 1314 roku znajduje się w dzwonnicy kościoła San Francesco i jest dzwoniona przy narodzinach dziecka.