Rajmund z Kapui urodził się około 1330 roku w Kapui we Włoszech. Wstąpił do zakonu dominikanów, gdzie wyróżnił się jako reformator życia zakonnego. Pełnił funkcję prowincjała Lombardii, a następnie w latach 1380–1399 był generałem zakonu dominikanów. Dzięki swoim staraniom w odnowie duchowości i organizacji zakonu nazywany jest jego „drugim założycielem”. Był bliskim współpracownikiem i duchowym przewodnikiem św. Katarzyny ze Sieny, której biografię również spisał. Angażował się także w dzieło powrotu papiestwa do Rzymu oraz w rozwiązanie wielkiej schizmy zachodniej. Zmarł 5 października 1399 roku w Norymberdze. Został beatyfikowany w 1899 roku przez Kościół katolicki.