Rajmund z Fitero, zwany także Rajmundem Sierrą, urodził się prawdopodobnie około 1105 roku. Miejsce jego narodzin nie jest pewne – jako możliwe miejscowości wymienia się Saint-Gaudens we Francji, Tarazona w Aragonii oraz Barcelonę w Katalonii. Jako młody człowiek poczuł powołanie religijne i został kanonikiem nowej katedry w Tarazonie, założonej po odbiciu miasta z rąk Maurów przez króla Alfonsa I Aragońskiego w 1119 roku. Następnie wstąpił do klasztoru cystersów w Escaladieu w Gasconii, gdzie przyjął habit zakonny. Wraz z opatem Durandem i innymi mnichami przybył do Hiszpanii, aby wspierać rozprzestrzenianie się cystersów na Półwyspie Iberyjskim, za co uzyskał poparcie króla Alfonsa VII Kastylijskiego. Założył wówczas klasztor niedaleko rzeki Ebro, między Calahorrą a Tudelą, które były wówczas terenami narażonymi na najazdy Maurów. Po śmierci opata Duranda, Rajmund został wybrany jego następcą i objął stanowisko opata klasztoru w Fitero w Nawarze. Zmarł w 1163 roku w Ciruelos niedaleko Toledo, a jego wspomnienie obchodzone jest 1 lutego.