Proteriusz objął urząd patriarchy Aleksandrii w listopadzie 451 roku, po decyzji Soboru Chalcedońskiego, który odsunął poprzedniego hierarchy, Dioskora. Jego pontyfikat trwał do 28 marca 457 roku, kiedy to poniósł śmierć męczeńską. Został uznany za hieromęczennika zarówno przez Kościół prawosławny, jak i Kościół katolicki. Jego działalność była ściśle związana z kontrowersjami teologicznymi tamtej epoki, zwłaszcza dotyczącymi sporu o naturę Chrystusa. Brak danych na temat jego życia przed objęciem urzędu patriarchy. Po śmierci Proteriusza wspominany jest w liturgii 28 marca.