Prosper z Akwitanii urodził się około roku 390 w okolicach Augustoritum (dzisiejsze Limoges we Francji). Był autorem licznych pism teologicznych i historycznych, które miały istotny wpływ na rozwój myśli chrześcijańskiej w V wieku. Pełnił funkcję kanclerza papieża Leona I Wielkiego, co świadczy o jego bliskiej współpracy z najwyższym wówczas autorytetem Kościoła. Zmarł w Rzymie po roku 455, jednak dokładna data jego śmierci nie jest znana. Jego pisarstwo obejmowało m.in. kroniki, komentarze biblijne oraz polemiki teologiczne, w których bronił nauki Kościoła przeciwko herezjom. Był także zwolennikiem nauki Augustyna z Hippony, której propagowanie odegrało ważną rolę w kształtowaniu ortodoksji chrześcijańskiej. Jego dzieła cieszyły się uznaniem wśród współczesnych i późniejszych teologów.