Prochor żył w I wieku i jest wymieniany w Nowym Testamencie jako jeden z siedmiu diakonów wybranych przez apostołów, aby wspierać ich w posłudze. Zgodnie z tradycją, po modlitwie apostołowie nałożyli na niego ręce, co potwierdzało jego powołanie do służby diakonatu. Późniejsze źródła, takie jak Acta Joannis, przypisywały mu rolę ucznia świętego Łukasza, co wiązało go z tradycją ewangeliczną. Według niektórych przekazów Prochor miał być także biskupem Nikomedii lub towarzyszem misji Jana Ewangelisty. Martyrologia, w tym dzieło świętego Ado, przypisywała mu męczeńską śmierć w Antiochii. W synaksarionach, czyli zbiorach żywotów świętych, Prochor jest wspominany 28 lipca oraz 30 czerwca jako jeden z siedemdziesięciu dwóch uczniów Pańskich.