Poncjusz z Cimiez, zwany także Poncjuszem Rzymianinem, urodził się w pierwszej ćwierci III wieku. Według przekazów był senatorem rzymskim, a niektóre źródła hagiograficzne i kroniki średniowieczne przypisują mu nawrócenie na chrześcijaństwo cesarza Filipa I Araba oraz jego syna Filipa II. Działał jako ewangelizator w mieście Cimiez (dzisiejsza Nicea) oraz okolicach, w tym w dolinie Ubaye w Górnej Prowansji. Według tradycji miał pełnić funkcję domniemanego biskupa Cimiez. Zginął śmiercią męczeńską około 258 roku w Cimiez. Jego kult rozprzestrzenił się głównie za sprawą benedyktynów w Prowansji, Langwedocji i Katalonii, gdzie liczne kościoły, miejscowości i obiekty noszą jego imię. W Prowansji jest czczony jako patron pól i winnic, natomiast w Katalonii dodatkowo jako opiekun zielarzy i pszczelarzy, czego wyrazem są organizowane tam coroczne targi Fira de Sant Ponç.