Polikarp ze Smyrny, żyjący prawdopodobnie w latach ok. 69–155 (lub ok. 167 według późniejszej datacji), był biskupem w azjatyckiej Smyrnie. Według tradycji był uczniem apostoła Jana, co łączyło go z czasami apostolskimi. Był jedną z kluczowych postaci wczesnego chrześcijaństwa w Azji Mniejszej, a jego działalność przypada na okres kształtowania się struktur kościelnych, w tym monarchicznego biskupstwa. Polikarp jest uznawany za jednego z trzech głównych Ojców Apostolskich, obok Klemensa Rzymskiego i Ignacego Antiocheńskiego. Do jego najważniejszych pism należą List do Filipian oraz opis jego męczeństwa, który stał się częścią zbioru pism Ojców Apostolskich. Według relacji zginął śmiercią męczeńską, gdy został związany i spalony na stosie, a następnie przebity mieczem, gdyż ogień nie strawił jego ciała. Jest czczony jako święty w Kościele katolickim, prawosławnym, a także w tradycji luterańskiej i anglikańskiej. Jego wspomnienie obchodzone jest 23 lutego.