Polieuktos, pochodzący z Grecji, sprawował urząd patriarchy Konstantynopola od 3 kwietnia 956 roku aż do swojej śmierci 5 lutego 970 roku. Znany był z nieugiętej postawy wobec władzy świeckiej, czego przykładem było żądanie pokuty od cesarza Jana Tzimiskesa za udział w śmierci jego poprzednika na tronie patriarszym. Polieuktos odegrał również kluczową rolę w politycznych rozgrywkach na dworze cesarskim, doprowadzając do wypędzenia cesarzowej Teofano. Po spełnieniu przez cesarza postawionych warunków, udzielił mu koronacji, umacniając tym samym autorytet kościoła wobec władzy cesarskiej.