Pius VII, urodzony jako Barnaba Chiaramonti 14 sierpnia 1742 roku w Cesenie, był włoskim duchownym i benedyktynem. Przed wyborem na papieża pełnił funkcję priora bazyliki św. Pawła za Murami, a następnie został biskupem diecezji Tivoli w 1782 roku. W 1785 roku został przeniesiony do Imoli i otrzymał godność kardynalską. Na papieża został wybrany 14 marca 1800 roku, przyjmując imię Pius VII. Jego pontyfikat przypadł na okres wojen napoleońskich, podczas których wielokrotnie sprzeciwiał się polityce francuskiego cesarza, co doprowadziło m.in. do jego uwięzienia w latach 1809–1814. Zmarł 20 sierpnia 1823 roku w Rzymie.