Piotr z Sassoferrato, pochodzący z włoskiego Sassoferrato w Marchii Ankońskiej, wstąpił do zakonu franciszkanów. Według dostępnych źródeł, w 1217 lub 1220 roku został wysłany wraz z bł. Janem z Perugii do Hiszpanii, wówczas okupowanej przez muzułmanów. Założyli oni klasztor w Teruel, a następnie przenieśli się do Walencji, gdzie podjęli pracę wśród chrześcijańskich niewolników. Obaj postanowili głosić chrześcijańską doktrynę na głównym placu Walencji wobec ludności muzułmańskiej. Zostali uwięzieni na rozkaz gubernatora Zayda Abu Zayda i 29 sierpnia 1231 roku ponieśli śmierć przez ścięcie. Ich relikwie, jeszcze przed rekonkwistą Walencji, trafiły do klasztoru franciszkanów w Teruel, gdzie pozostawały do 1835 roku.