Piotr z Poitiers urodził się w XI wieku i zmarł 4 kwietnia 1115 roku w Chauvigny. Był drugim biskupem Poitiers noszącym to imię, często określany jako Piotr II. Przed objęciem biskupstwa pełnił funkcję archidiakona w Poitiers. W 1187 roku, po śmierci swojego brata Isemberta II, został wybrany na jego następcę i konsekrowany na biskupa 22 lutego 1187 roku. Znany był z niezłomnej postawy w obronie praw Kościoła oraz odważnego występowania przeciw nadużyciom władzy. W 1100 roku na soborze w Poitiers potępił nielegalny związek małżeński króla Francji Filipa I. Z powodu stanowczej krytyki wobec hrabiego Wilhelma z Poitiers, który publicznie znieważył biskupa Gerarda z Blaye, Piotr został wygnany do Chauvigny. Odegrał istotną rolę w uzyskaniu papieskiego zatwierdzenia dla opactwa Fontevrault na terenie swojego biskupstwa.