Piotr z Alkantary urodził się w 1499 roku w Alkantarze w Hiszpanii. Wstąpił do Zakonu Braci Mniejszych, gdzie podjął się reformy życia zakonnego, propagując ideę surowej ascezy i ubóstwa. Był jednym z głównych przedstawicieli duchowości zwanej "odłamem bosości" (déchaussés), która kładła nacisk na powrót do pierwotnej surowości życia franciszkańskiego. Brał udział w reformie zakonu karmelitów, współpracując z świętą Teresą z Ávili w odnowie życia duchowego tego zgromadzenia. Zmarł 18 października 1562 roku w Arenas de San Pedro w Hiszpanii. Został kanonizowany w 1669 roku przez Kościół katolicki. Jego wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 18 października.