Piotr Ruiz de los Paños y Ángel urodził się 18 września 1881 roku w miejscowości Morze w Hiszpanii. Wstąpił do Stowarzyszenia Robotników Diecezjalnych, założonego przez błogosławionego Emanuela Domingo y Sol, które miało na celu aktywizowanie środowisk robotniczych do powołań kapłańskich oraz formację seminaryjną. Święcenia kapłańskie przyjął 9 kwietnia 1905 roku. Przez kolejne lata pełnił różne funkcje w seminariach duchownych, m.in. jako prefekt kleryków w Maladze, Jaén i Badajoz w latach 1905–1912. Następnie pracował jako ekonom w Sewilli, a później został rektorem w Palencii. Kierował również Papieskim Kolegium Hiszpańskim w Rzymie. W 1933 roku objął stanowisko przełożonego generalnego w Stowarzyszeniu Robotników Diecezjalnych w okresie trwania tzw. Czerwonego terroru w Hiszpanii. Od 1934 roku pracował nad powołaniem żeńskiego Zgromadzenia Uczennic Jezusa, tworząc jego konstytucję i angażując się w apostolstwo powołaniowe. Został zamordowany 23 lipca 1936 roku w Toledo z nienawiści do wiary i uznany przez Kościół katolicki za męczennika.